Τρίτη, 4 Αυγούστου 2020

ev media-logomenoume-asfaleis


ΗΠΑ, Κίνα και κορονοϊός. Πώς οι Κινέζοι απέτρεψαν την ανεξέλεγκτη εξάπλωση και τι δεν έκαναν οι Αμερικάνοι, του Δ. Παρούτσα

άρθρο από την έντυπη έκδοση

Η εξάπλωση του κορονοϊού, η διαφορετική αντίδραση και οι διαφορετικές επιπτώσεις στις διάφορες χώρες, δίνουν έναυσμα για έναν διάλογο που συχνά βάζει την Κίνα «στη γωνία» κατηγορώντας την ότι άργησε να αντιδράσει και να ενημερώσει τον κόσμο, με αποτέλεσμα τώρα να τρέχουμε και να μην προλαβαίνουμε. Τι ισχύει όμως ακριβώς; Γιατί στον αχανή κινεζικό πληθυσμό έχουμε μόνο ογδόντα χιλιάδες κρούσματα, και στις πολύ μικρότερες ΗΠΑ η κατάσταση έχει ξεφύγει;901

Αυτό που συνέβη είναι ότι οι Κινέζοι άκουσαν τους ειδικούς, όπως ακριβώς έγινε και στην Ελλάδα. Οι πρώτες μελέτες για τον ιό δημοσιεύτηκαν μόλις στις 20 Ιανουαρίου. Μέχρι τότε, οι επιστήμονες μπορούσαν μόνο να κάνουν εκτιμήσεις για τον παράγοντα R0 (πόσο μεταδοτική είναι η νόσος) και για το αν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Δημιούργησαν ακόμη και μοντέλα για το πώς εξαπλωνόταν ήδη ο ιός σε όλο τον κόσμο. Αυτές οι μελέτες έδειξαν ότι τουλάχιστον δύο φορείς προσγειώνονταν στις ΗΠΑ κάθε μέρα!

Εκείνη την ημερομηνία, υπήρχαν μόνο 3 θάνατοι από την COVID-19 και μόνο μερικές εκατοντάδες περιπτώσεις. Ωστόσο, οι αριθμοί από αυτές τις αναλύσεις ήταν σαφείς: ο ιός είχε τη δυνατότητα να σκοτώσει πάνω από 300.000 ανθρώπους μόνο στην Κίνα.

Το κλείδωμα της Γουχάν ανακοινώθηκε στις 23 Ιανουαρίου, αλλά εύκολα μαντεύουμε ότι η απόφαση λήφθηκε τουλάχιστον μία ημέρα πριν, ώστε να υπάρξει χρόνος να τεθεί το σχέδιο σε εφαρμογή και να συντονιστεί με όλους τους εμπλεκόμενους. Το ίδιο το σχέδιο καταρτίστηκε πιθανώς μεταξύ 20 Ιανουαρίου και 22 Ιανουαρίου.

Και πρέπει να σκεφτούμε ότι όλα αυτά έπρεπε να γίνουν με απόλυτη μυστικότητα, καθώς αν το αντιλαμβανόταν ο πληθυσμός της πόλης, θα υπήρχε μαζική έξοδος προς άλλα μέρη διασπείροντας τον ιό σε ολόκληρη την Κίνα του ενάμιση δισεκατομμυρίου κατοίκων. Και από εκεί και μετά δεν θα υπήρχε γυρισμός. Κατά συνέπεια, κάθε άλλο παρά αργοπορημένη ήταν η αντίδρασή τους.

Αντίθετα οι ΗΠΑ, ακόμα και στις αρχές Μαρτίου, δεν φαίνεται να είχαν κανένα σχέδιο. Απαγόρευσαν τις πτήσεις από την Κίνα, και αυτό ήταν. Σταύρωσαν τα χέρια  και έλπιζαν για  το καλύτερο. Υποεκτίμησαν τον κίνδυνο, τα θεώρησαν όλα μια φάρσα, είπαν ότι θα εξαφανιστεί ως δια μαγείας, μην πανικοβάλλεστε. Και στο κάτω-κάτω αν δεν λειτουργήσει αυτή η μέθοδος μπορούμε πάντα να κατηγορήσουμε την Κίνα! Αυτό ήταν το σχέδιο.

Η πραγματικότητα όμως αποδείχθηκε εντελώς διαφορετική. Η ανταπόκριση της Κίνας ήταν εξαιρετική ως προς την ταχύτητά της.

Κάποια στιγμή ένας άρρωστος πήγε στον γιατρό με συμπτώματα που έμοιαζαν με γρίπη. Κι ασφαλώς κι άλλοι άνθρωποι σε αυτήν την πόλη των 25 εκατομμυρίων θα πήγαν στο γιατρό. Προφανώς η υγειονομική περίθαλψη της Κίνας είναι εξαιρετική καθώς αυτές οι πρώτες περιπτώσεις αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία, στάλθηκαν στο σπίτι και ξεχάστηκαν.

Οι υγειονομικές αρχές αυτής της πόλης διέκριναν εντούτοις μια χούφτα ανώμαλων περιστατικών που έμοιαζαν με γρίπη από ένα σύνολο δεδομένων που θα μπορούσε να αφορά πληθυσμό ενός ολόκληρου κράτους, ελάχιστες μέρες αφότου ο «Ασθενής 0» πήγε στον γιατρό του.

Οι κινεζικές αρχές ενημέρωσαν αμέσως τον ΠΟΥ για την κατάσταση - κοινοποιώντας όλα τα δεδομένα. Και είχαν περάσει μόλις τρεις εβδομάδες. Γρήγορα προσδιορίστηκε ότι η ασθένεια ήταν ιογενής (όπως είχαν υποπτευθεί αρχικά) -και στη συνέχεια εξίσου γρήγορα εκτιμήθηκε ότι ήταν μια νέα έκφραση κορονοϊού ο οποίος έχει μια σχετικά σύντομη περίοδο επώασης, μόλις 5 ημερών.

Με άλλα λόγια, αρκετοί από τους φορείς, χωρίς καμία ένδειξη ότι είναι άρρωστοι, μολύνουν την οικογένεια, τους φίλους, τους συναδέλφους τους, τους ξένους στον δρόμο και ό,τι διαθέτει αρκετό χρόνο να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο.

Την παραμονή του σεληνιακού νέου έτους η Κίνα έκανε το αδιανόητο. Ακύρωσε τους τεράστιους εορτασμούς, βάζοντας σε καραντίνα μια πόλη 25 εκατομμυρίων.

Ελάχιστες εβδομάδες από τη στιγμή που συγκεντρώθηκε ένα επαρκές δείγμα δεδομένων, και μάλιστα εκπληκτικά μικρό, η κινεζική κυβέρνηση ενόχλησε τα δημοκρατικά αισθητήρια κάποιων από μας, ότι ενεργεί μονομερώς, αυστηρά και σε μαζική κλίμακα, επιβάλλοντας τον απαραίτητο μη δημοφιλή και οικονομικά επιβλαβή περιορισμό.

Ανέλαβε πλήρη δράση τη στιγμή που ο ΠΟΥ δεν είχε ακόμη κηρύξει παγκόσμια κατάσταση υγειονομικής έκτακτης ανάγκης.  Αν κάποιος καθυστέρησε αυτός ήταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Αλλά, πάλι, δουλειά του Π.Ο.Υ. είναι να βοηθά στη διασφάλιση και τη διατήρηση της παγκόσμιας υγείας –δεν πρέπει να υπερεκτιμά και να βιάζεται όταν οι διάφοροι ανίδεοι εμπλεκόμενοι προσπαθούν ακόμη να διευκρινίσουν τι ακριβώς συμβαίνει.

Αν συγκρίνουμε τι έκανε η Αμερική με αυτό που έκανε η Κίνα, μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε γιατί η κατάσταση είναι τόσο κακή στις ΗΠΑ.

Η Κίνα έκλεισε γρήγορα ολόκληρη την πόλη της Γουχάν. Και αργότερα έκλεισαν ολόκληρη την επαρχία. Οι ΗΠΑ δεν έκλεισαν ούτε μια πόλη μέχρι και ΜΗΝΕΣ μετά το ξέσπασμα.

Η Κίνα μοίρασε μάσκες και απαίτησε από όλους να τις φορούν. Οι ΗΠΑ δεν το έκαναν.

Η Κίνα δημιούργησε νέα νοσοκομεία σε χρόνο ρεκόρ, πράγμα που δεν έκαναν οι ΗΠΑ.

Η Κίνα άρχισε να κάνει τεστ σε όλους, κάτι που δεν έκαναν οι ΗΠΑ

Η Κίνα ανάγκαζε σε απομόνωση και καραντίνα οποιονδήποτε είχε πυρετό, αντίθετα με τις ΗΠΑ.

Η Κίνα πραγματοποίησε ενδελεχή και αυστηρή παρακολούθηση όλων των πρώτων θυμάτων του ιού. Με μερικές εξαιρέσεις, οι ΗΠΑ δεν το έκαναν.

Η Κίνα περιπολούσε τους δρόμους, ψεκάζοντας απολυμαντικό παντού. Οι ΗΠΑ δεν το έκαναν.

Τόσα πολλά πήγαν στραβά, και πολύ περισσότερα μπορεί ΑΚΟΜΑ να πάνε χειρότερα  ως αποτέλεσμα μιας τέτοιας ανευθυνότητας.

Ο Τραμπ σέρνει τα πόδια του, χαρακτήρισε την ασθένεια φάρσα, δεν θέλησε να επηρεάσει την εκστρατεία επανεκλογής του, αγνόησε τις συμβουλές των ειδικών και άλλων κυβερνητικών οργανώσεων για το τι θα ερχόταν, οπότε βασικά πιάστηκε εξ απήνης. Αυτό κόστισε τεράστιο πολύτιμο χρόνο στις ΗΠΑ ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί σε αυτήν την κρίση!