Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2019

ev media-logo


«ΖΗΤΕΙΤΑΙ». Ο Διονύσης Παρούτσας αρθρογραφεί για τα απαιτούμενα προσόντα που θα πρέπει να πληροί ο βουλευτής Ευρυτανίας (έντυπη)

Όσοι νοικιάζουν σπίτια, ιδιαίτερα τώρα με την κρίση, ξέρουν ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να τους μείνει ξενοίκιαστο. Κατά συνέπεια, έχουν πάντα πρόχειρη τη μικρή αγγελία που θα δώσουν στα Ευρυτανικά Νέα, ή το κειμενάκι για το Ενοικιαστήριο που θα κολλήσουν στην κολώνα και το περίπτερο.861

Καθώς λοιπόν κι αυτή τη φορά η θέση του βουλευτή μας "ξενοικιάστηκε", ας αναρτήσουμε για μια ακόμα φορά το "ΖΗΤΕΙΤΑΙ", μήπως και καταφέρουμε κάτι. 

Το σημερινό κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε σε αυτή εδώ τη στήλη το 2007, όταν εξελέγη πρωθυπουργός ο Καραμανλής, δυο χρόνια πριν πέσει και έρθει στην εξουσία ο Παπανδρέου υποσχόμενος μερίδιο από τα λεφτά που υπήρχαν, αλλά θα τα βρίσκαμε από το ΔΝΤ. Επίσης το είχαμε ξαναδημοσιεύσει τον Γενάρη του '15,  όταν βγήκε για πρώτη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ και ξανά Αύγουστο όταν ξανάγιναν εκλογές και ξαναβγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά είπαμε… Η θέση άδειασε και πρέπει να βρεθεί κάποιος που να έχει μάθει τη δουλειά!

Είναι εξαιρετικά λυπηρό, ότι επτά χρόνια αργότερα, έπειτα από μια κρίση που τίναξε στον αέρα όλα όσα ξέραμε και έφερε στο φως όλα όσα φοβόμασταν, το ίδιο κείμενο και ο ίδιος τίτλος εξακολουθούν να είναι οδυνηρά επίκαιρα. Και όσα από αυτά δεν είναι, έχουν την αξία τους ακριβώς διότι περιγράφουν την νομοτέλεια της κατάστασης στην οποία θα οδηγούμασταν δώδεκα χρόνια αργότερα.

Αναφερόταν τότε (είχε μόλις θεσπιστεί η υποψηφιότητα τριών πολιτευτών ανά κόμμα) ότι "όσο και αν φαίνεται περίεργο, ακόμα και μέσα από τόσο μεγάλο αριθμό υποψηφιοτήτων - επιλογών, ο πολίτης θα δυσκολευτεί αρκετά να επιλέξει τον καλύτερο. Διότι τα κριτήρια είναι (ή πρέπει να είναι) πλέον αυστηρότατα.

Ο υποψήφιος να μας εκπροσωπήσει στην Εθνική Αντιπροσωπεία δεν πρέπει να έχει ως μόνο του προσόν την ικανότητα να "διορίζει". Τα γραφεία των Βουλευτών μας πανελληνίως έχουν καταντήσει Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας και μάλιστα δεν είναι καν οργανωμένα γι' αυτή τη δουλειά. Στην Αμερική τουλάχιστον, τα αντίστοιχα γραφεία ανήκουν σε ιδιώτες οι οποίοι παίρνουν κι ένα βιογραφικό των υποψηφίων για να τους βρούνε την κατάλληλη δουλειά.

Εδώ οι βουλευτές μας σε κερνάνε καφεδάκι, υπόσχονται τα αδύνατα, και φεύγεις ικανοποιημένος ότι το βλαστάρι σου, ή ο ξάδερφός σου, ή ο μπατζανάκης σου θα σου χρωστάει αιώνια ευγνωμοσύνη που μεσολάβησες. Και φυσικά την ψήφο του στο Βουλευτή.

Ένας σύγχρονος βουλευτής είναι απαραίτητο να έχει γνώση του τι εστί Ευρωπαϊκό Ταμείο Συνοχής, να ξέρει με λεπτομέρειες σε τι μπορεί να αποδώσει αναπτυξιακά η περιφέρειά του και στη συνέχεια να κινείται και να κινεί τα νήματα προς την κατεύθυνση εξεύρεσης Κοινοτικών χρηματοδοτήσεων. Αν δε, δεν γνωρίζει ο ίδιος θα πρέπει να συγκροτήσει ένα ειδικό επιτελείο τεχνοκρατών που θα τον "ξεστραβώνουν" και θα του ανοίγουν τα μάτια.

Με λίγα λόγια οι βουλευτές μας δεν θα πρέπει να μας δίνουν το ψάρι έτοιμο, που έλεγε και ο Σημίτης, αλλά, να φροντίζουν να μας βρουν την απόχη, να μας δείχνουν που υπάρχουν ψάρια και τέλος να μας μαθαίνουν πώς να τα πιάνουμε!

Ένας βουλευτής πρέπει να έχει την παρρησία αλλά και τη γνώση να υψώνει το ανάστημά του στη Βουλή, να κάνει την φωνή του να ακούγεται στα βουλευτικά έδρανα και να εμφανίζεται μέρα παρά μέρα στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα εθνικής εμβέλειας, όχι όμως σαν μαϊντανός, αλλά ως γνήσιος εκφραστής των θέσεων της παράταξής του, των δίκαιων της εκλογικής του περιφέρειας, με σαφή πάντα εικόνα για το γενικότερο καλό της χώρας.

Ένας βουλευτής με σοβαρή υπόσταση θα πρέπει να έχει πάρει απόφαση ότι η τετραετής του θητεία θα είναι περίοδος κόπου και τρεξίματος και όχι ευκαιρία "αρπαχτής" και εξασφάλισης των προς των ζην της οικογένειάς του σε βάθος εκατονταετίας.

Ο βουλευτής μας θα πρέπει να είναι προσηνής, να μπορεί να τον πλησιάσει ο καθένας και να του εκθέσει το πρόβλημά του, χωρίς όμως να χάνει το κύρος που του προσδίδει η θέση του, καθώς ολόκληρο το οικοδόμημα της κοινωνίας μας στηρίζεται πάνω στους θεσμούς και τον καταμερισμό της εξουσίας. Θα πρέπει να μην υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια και να πατάει στέρεα στη γη, με γνώση και επίγνωση.

Καθένας λοιπόν από τους υποψηφίους μας που θα θελήσει να διεκδικήσει την ψήφο μας για να μας εκπροσωπήσει στη Βουλή και να παλέψει για τα δίκια μας, θα πρέπει να διαθέτει αυτά τα προσόντα. Διαφορετικά, όποιος και να εκλεγεί, δεν πρόκειται να προσφέρει τίποτα παραπάνω απ' όσα πρόσφεραν οι προκάτοχοί του ορισμένοι μάλιστα από τους οποίους απείχαν πολύ από το να πληρούν τα κριτήρια αυτά, τα οποία, φυσικά, είναι μόνο τα ελάχιστα.

Με λίγα λόγια αν ο Νομός Ευρυτανίας επρόκειτο -δίκην οικονομικής επιχειρήσεως - να "προσλάβει" έναν βουλευτή θα έπρεπε να δημοσιεύσει την εξής μικρή αγγελία: "Από πτωχή (πλην τιμία), εκλογική περιφέρεια, με διαφαινόμενες προοπτικές ανάπτυξης, ΖΗΤΕΙΤΑΙ Υποψήφιος Βουλευτής, μορφωμένος, με ευρωπαϊκή προοπτική, ειλικρινής, αδιάφθορος, τίμιος, προσηνής, ευφάνταστος, ευπροσάρμοστος, με κύρος και όραμα. Τυχούσα προϋπηρεσία θα ληφθεί υπ' όψιν."

Αντ' αυτής όμως, οι τοπικές μας οργανώσεις με την ένδεια και λειψανδρία που αντιμετωπίζουν έχουν δημοσιεύσει πάνω - κάτω το εξής: "ΖΗΤΕΙΤΑΙ Υποψήφιος Βουλευτής. Υψηλές αποδοχές και μεγάλες προοπτικές ανέλιξης. Εργασία κατ' οίκον με το κομμάτι!"

Δεν είναι απογοητευτικό που ενώ τα παιδάκια που τότε ήταν ακόμη 5 χρονών και σήμερα (το 2019) ψηφίζουν, η κατάσταση έχει παραμείνει ίδια;