Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

ev media-logo

Για την αποδοχή του διαφορετικού. Σεμινάριο με θέμα «Κατασκευάζοντας έμφυλες ταυτότητες στην οικογένεια και το σχολείο»

 

Από τον Οκτώβριο, το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, πραγματοποιεί -σε συνεργασία με τον δήμο Καρπενησίου- επιμορφωτικά μαθήματα Ψυχολογίας, Συμβουλευτικής και Προπονητικής Ζωής. Το Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2018, στο Συνεδριακό Κέντρο, διεξήχθη η δεύτερη επιμορφωτική συνάντηση με εισηγήτρια την κα Ανδρομάχη Μπούνα, Δρ Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παν. Αιγαίου και θέμα: «Κατασκευάζοντας έμφυλες ταυτότητες στην οικογένεια και το σχολείο».seminario-emfyles-tautotites1

Η εισηγήτρια κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των 120 επιμορφούμενων, με βιωματικές ασκήσεις και παιχνίδια ρόλων γύρω από ένα ζήτημα που, παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί, παραμένει ταμπού για την ελληνική κοινωνία, πόσο μάλλον την επαρχία.

Τα βασικά σημεία

Η κα Μπούνα ανέλυσε ορισμούς και διαφορές των όρων cisgender (το άτομο νιώθει οικεία με το φύλο του) και transgender (το άτομο που αντιλαμβάνεται το φύλο του διαφορετικά από το φύλο που ταξινομήθηκε στη γέννηση), ενώ σημείωσε πως τα παιδιά από την ηλικία των 3-3,5 ετών γνωρίζουν το φύλο όπου ανήκουν και επιτελούν τον αντίστοιχο ρόλο. Την ίδια στιγμή, έκανε αναφορά στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα και την έμφυλη βία, εξήγησε έννοιες όπως η αμφιφοβία, πανσεξουαλικότητα, ετεροκανονικότητα.

Κατηγόρησε την κοινωνία για την κατασκευή στερεοτύπων, από τη γέννηση ακόμα του παιδιού (χρώμα δωματίου, ρούχων κ.α.), ενώ οι γονείς επιτελούν ρόλους αποκλειστικά σύμφωνα με το φύλο τους· η κοινωνία «θέλει» τον άντρα σκληρό και τη γυναίκα ευαίσθητη, αδύναμη αλλά και αρκούντως θηλυκή.

Ενδιαφέρον είχε και το βιωματικό παιχνίδι ρόλων, που έδωσε στο κοινό να κατανοήσει ότι οποιοσδήποτε είναι διαφορετικός δεν θα πρέπει να κατακρίνεται για αυτό, για κάτι που, εξάλλου, δεν είναι θέμα επιλογής αλλά… χρωμοσωμάτων. Τα παιδιά, κατέληξε, η ομιλήτρια, κατανοούν και αποδέχονται τους διαφορετικούς από τα συνήθη πρότυπα ανθρώπους, όμως το πρόβλημα αρχίζει στους ενήλικες γονείς, συλλόγους κηδεμόνων, εκκλησία κ.α., που συχνά μόνο ανοιχτόμυαλοι και προοδευτικοί δεν μπορούν να χαρακτηριστούν.