Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

 

Διαφημίστε την επιχείρησή σας ΜΟΝΟ απο 10 ευρώ τον μήνα


Οι Τρεις Ιεράρχες και η Παιδεία. Το νέο, επίκαιρο άρθρο του Διονύση Παρούτσα, από την έντυπη έκδοση των «Ε.Ν»

Ζούμε αναμφισβήτητα εδώ και δύο - τρεις γενιές σε μια εποχή όπου η επιστήμη, η τεχνολογία και η ηλεκτρονική έφεραν θαυμαστά αποτελέσματα στη ζωή των ανθρώπων. Σήμερα, ο μέσος όρος ζωής των ανθρώπων στις προηγμένες κοινωνίες έχει φτάσει σε ύψη που πριν εκατό - εκατόν πενήντα χρόνια πολύ λίγοι άνθρωποι μπορούσαν να φτάσουν.

739

Παράλληλα όμως, τα τεχνολογικά αυτά επιτεύγματα σκλήρυναν την καρδιά μας, άλλαξαν τους στόχους μας και μας αποπροσανατόλισαν από τον πραγματικό στόχο και σκοπό της ζωής. Άλλαξαν ή προσπάθησαν να στρέψουν το ενδιαφέρον και το κέντρο βάρους σε διαφορετικό από τον πραγματικό στόχο που έταξε ο Θεός στο ανθρώπινο γένος. Τα γρανάζια των μηχανών έδωσαν δύναμη στον άνθρωπο, αλλά αυτή η δύναμή του ήταν πολλές φορές και η πηγή της αδυναμίας του.

Ξεχνάμε ότι ο "Θεός έδωκεν ανθρώποις επιστήμην ενδοξάζεσθαι εν τοις θαυμασίοις αυτού". Αλλά το "ξέχασμα" αυτό είναι και η αδυναμία μας.

Ποιος από μας σήμερα δεν ανησυχεί που η φύση "τρελάθηκε", οι πάγοι λιώνουν, το πόσιμο νερό εξαντλείται, το πετρέλαιο καίγεται χωρίς καμιά φειδώ και παρ' όλα αυτά, όλοι μας, ανερυθρίαστα, συνεχίζουμε να παίρνουμε το αυτοκίνητο για να κατέβουμε στο κέντρο, αφήνουμε αναμμένες όλες τις λάμπες στο σπίτι, σπαταλάμε τους φυσικούς πόρους χωρίς δεύτερη σκέψη;

Ζούμε καθημερινά με το χτυποκάρδι τού "τι θα γίνει αύριο", χάνοντας την ομορφιά της γήινης ζωής και της αιώνιας ελπίδας, χάνοντας τον εαυτό μας και τις δημιουργικές μας δυνάμεις, αγωνιζόμενοι να βρούμε το στόχο της ζωής εκεί που δεν υπάρχει. Γιατί ο στόχος της ζωής του ανθρώπου δε βρίσκεται ούτε μέσα στις μηχανές, ούτε μέσα στην ηλεκτρονική επεξεργασία της πληροφορίας, όπως πολύ πειστικά θα μας διαβεβαίωνε οποιοσδήποτε εθισμένος στο ίντερνετ και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια νεαρός.

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι ο σημερινός άνθρωπος οικοδομεί και μια παιδεία που είναι ξένη προς την πραγματικότητα της ζωής, ενώ έχει φωτεινά παραδείγματα και μορφές που μας έδειξαν το δρόμο προς την πραγματική πρόοδο και διακρίθηκαν «και λόγω αγιότητος βίου, αλλά προπαντός λόγω σοφίας, βάθους θεολογικής σκέψεως και εμμονής τους στα δόγματα της ορθόδοξης πίστης.»

Αν όμως η Παιδεία μας γιορτάζει τη γιορτή των Γραμμάτων την ημέρα της γιορτής των Τριών Ιεραρχών μέχρι σήμερα, παρόλο ότι προσπάθησαν να την καταργήσουν κι αυτή, το γεγονός αυτό αποδεικνύει την πίστη των ανθρώπων στην παιδεία των Τριών Ιεραρχών και στις αρχές που την διέπουν.

Ο κοινός εορτασμός των τριών μορφών της Ορθόδοξης Εκκλησίας στις 30 Ιανουαρίου, καθιερώθηκε τον ενδέκατο αιώνα, την εποχή του αυτοκράτορα Αλεξίου Κομνηνού, για να τιμηθεί η υπέρτατη προσφορά τους στην παιδεία, η ακλόνητη και ενεργός πίστη προς το Θεό, η απαράμιλλη ποιμαντορική και φιλανθρωπική τους δράση.

Υπήρξαν οι Τρεις Ιεράρχες στο βάθος του χρόνου, αλλά και παραμένουν στην τιμή και την μνήμη της Εκκλησίας, Άγιοι, Διδάσκαλοι και Πατέρες. Τρεις ιδιότητες με διαχρονική αξία, γιατί δεν αναφέρονται μόνο σε κείνους και την εποχή τους, αλλά και σε κάθε εποχή και ιδιαίτερα στο σύγχρονο κόσμο. Σ' ένα κόσμο δηλαδή, που είναι περισσότερο από προφανές ότι παραπαίει ανάμεσα στις αξίες που απαρνιέται και στις απαξίες που εγκολπώνεται, ανάμεσα στην αγιότητα που περιγελάει και στην αμαρτία που θάλπει, ανάμεσα στη νουθεσία που απορρίπτει και στην ένοχη σιωπή που προκρίνει, ανάμεσα στις ευλογημένες γονικές ευθύνες, που εξαιτίας του κόπου τους τις παραμελεί, και στην αδιαφορία, την αμέλεια και την αναπαυτική ζωή που προτιμά.

Σκοπός της παιδείας των Τριών Ιεραρχών είναι να δώσουμε φτερά στις ψυχές των παιδιών, να τις αρπάξουμε από τα κοσμικά και την αμαρτία και να τις φέρουμε κοντά στον Θεό και τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Να δώσουμε προτεραιότητα στις ψυχικές αξίες, τα πνευματικά χαρίσματα, τον εσωτερικό πλούτο του ανθρώπου και έπειτα να φροντίσουμε για την ικανοποίηση των βιολογικών αναγκών και για την εξασφάλιση των υλικών αγαθών. Αν δέκα φορές φροντίζουμε την υγεία του σώματος, εκατό φορές πρέπει να φροντίζουμε για την υγεία της ψυχής.

Σκοπός της παιδείας κατά τους Τρεις Ιεράρχες είναι να πλάσουμε δυνατούς και αισιόδοξους χαρακτήρες στους νέους, παιδιά με γενναία φρόνηση και ανδρεία μπροστά στους κινδύνους και τις θλίψεις της ζωής, με σταθερή και διαρκή αγωνιστικότητα, ώστε να μην λυγίζουν μπροστά στις δυσκολίες και τις δυσμενείς συνθήκες της βιοπάλης. Να αποκτήσουν φωτεινή και διαυγή διάνοια, ισχυρή και αγαθή βούληση, φιλάνθρωπα και ευγενή αισθήματα, βαθιά κατανόηση και ειλικρινή ανιδιοτελή συμπαράσταση σε όλους τους συνανθρώπους τους.

Η απότιση τιμής, λοιπόν, στα πρόσωπά τους και η συνοπτική, έστω, αναφορά στο πολύπλευρο έργο τους έχει ξεχωριστή σημασία, ιδιαίτερα για την εποχή μας και τον σύγχρονο άνθρωπο. Τον σύγχρονο άνθρωπο, που παραπαίει σε μια τρομερή σύγχυση, αφού παρά τα καταπληκτικά ομολογουμένως επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, νιώθει δυστυχώς εγκλωβισμένος σ έναν κόσμο που τείνει να αποκτηνώσει πλήρως το ανθρώπινο πρόσωπο, χαμένος μέσα σ' ένα λαβύρινθο θεωριών και ιδεολογικών αντιθέσεων, κυριευμένος από την υστερία και αποχαύνωση, βυθισμένος στον άκρατο ευδαιμονισμό του, πνιγμένος από το αίσθημα της μοναξιάς, της ανασφάλειας και της φυγής από την πραγματικότητα και συναισθανόμενος, για όλα αυτά, το υπαρξιακό του κενό.

Χρειάζεται σήμερα, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη φορά, την πυξίδα που θα τον προσανατολίζει σωστά στις επιλογές του και στην πορεία της ζωής του.